జ్వాల అనే నేను – 1

జ్వాలా అనే నేను

ఎపిసోడ్ – 1

నాన్న చావు వెనుక దాగిన నిజం!

“నా నాన్నను చంపింది ఎవరు?”

ఆ ప్రశ్న అడుగుతున్నప్పుడు జ్వాలా కళ్లలో కన్నీళ్లు లేవు. కానీ ఆ కళ్ల వెనుక ఐదేళ్లుగా గడ్డకట్టిన బాధ ఉంది. తనను అనాథను చేసిన విధి మీద కోపం ఉంది. తన తండ్రి మరణానికి కారణమైన మనుషుల మీద అంతులేని ఆవేదన ఉంది.

ఆమె చేతిలో ఉన్న పాత ఉత్తరం మీద ఒక వాక్యం కనిపిస్తోంది.

“జ్వాలా… నువ్వు నమ్మిన మనుషుల్లోనే నీ జీవితాన్ని నాశనం చేసినవాళ్లు ఉన్నారు!”

ఆ ఉత్తరం ఎవరు రాశారు? ఎందుకు రాశారు? అసలు జ్వాలా జీవితంలో దాగిన రహస్యం ఏమిటి?

ఆ నిజం తెలుసుకోవాలంటే ఐదేళ్లు వెనక్కి వెళ్లాలి.

—

ఐదేళ్ల క్రితం…

తెల్లవారుజామున ఐదు గంటలు.

ఆ చిన్న ఇంట్లో వంటగది నుంచి కాఫీ వాసన వస్తోంది. వంట చేస్తూనే హాల్లో ఉన్న తన తండ్రి ఫొటోను చూస్తూ నవ్వుతోంది జ్వాలా.

“నాన్నా! రోజూ ఫొటోలో నుంచే చూస్తావా? ఒక్కసారి బయటకు వచ్చి నా చేతి కాఫీ తాగొచ్చు కదా!”

అని ఫొటోతో మాట్లాడింది.

అంతలో వెనుక నుంచి ఒక గొంతు వినిపించింది.

“అమ్మా! నేను బతికే ఉన్నానుగా. నాకైనా కాఫీ ఇస్తావా? లేక ఫొటోలో ఉన్న నాన్నకే మొత్తం కాఫీ పోస్తావా?”

జ్వాలా వెనక్కి తిరిగి నవ్వింది.

“అయ్యో! మా నాన్నగారికి అసూయ కూడా వస్తుందా?”

ఆమె తండ్రి రాఘవేంద్రరావు నవ్వుతూ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

ఆయన పెద్ద ధనవంతుడు కాదు. కానీ తన కూతురికి ఆత్మగౌరవంతో బతకడం నేర్పిన గొప్ప మనిషి.

జ్వాలా ఆయనకు కూతురు మాత్రమే కాదు, ఆయన ప్రపంచం మొత్తం.

“జ్వాలా!”

“చెప్పు నాన్నా!”

“నువ్వు జీవితంలో ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా, నీ వల్ల ఇంకొకరి కన్నీళ్లు రాకూడదు. అదే సమయంలో నీ కళ్లలో కన్నీళ్లు తెప్పించే హక్కు కూడా ఎవరికీ ఇవ్వకు.”

జ్వాలా నవ్వుతూ ఆయన భుజంపై తల వాల్చింది.

“నువ్వున్నావుగా నాన్నా! నాకేం భయం?”

ఆ మాట విన్న రాఘవేంద్రరావు ముఖంలో నవ్వు మాయమైంది.

ఆయన ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నించి ఆగిపోయాడు.

“ఏమైంది నాన్నా?”

“ఏం లేదు తల్లీ… నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే సంతోషంగా ఉండాలి.”

అని ఆమె తల నిమిరాడు.

కానీ ఆ రోజు ఆయనకు ఏదో జరగబోతోందని ముందే తెలిసినట్టుంది.

—

అదే రోజు రాత్రి…

ఇంటి బయట కారు ఆగిన శబ్దం వినిపించింది.

జ్వాలా గదిలో చదువుకుంటోంది. రాఘవేంద్రరావు మాత్రం హాల్లో ఎవరో ఫోన్ చేసిన తర్వాత నుంచి ఆందోళనగా తిరుగుతున్నాడు.

“నువ్వు చెప్పింది నిజమేనా?”

అవతలి వ్యక్తి ఏదో చెప్పాడు.

“లేదు! నేను ఆ పని చేయను. అందులో నా కూతురి జీవితం కూడా ఉంది.”

అని ఆయన ఫోన్ పెట్టేశాడు.

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత తలుపు తట్టిన శబ్దం వినిపించింది.

తలుపు తెరిచిన రాఘవేంద్రరావు ఎదురుగా నిలబడి ఉన్న వ్యక్తిని చూసి నిర్ఘాంతపోయాడు.

“నువ్వా?”

“అవును రాఘవేంద్రా! ఇన్నాళ్లూ దాచిన నిజాన్ని బయటపెట్టే సమయం వచ్చింది.”

“దయచేసి… జ్వాలాకు ఈ విషయం తెలియకూడదు.”

“నిజం బయటపడితే నీ కూతురి జీవితం మారిపోతుంది. దాన్ని ఆపగలిగేది నువ్వొక్కడివే.”

ఆ వ్యక్తి ఒక ఫైల్‌ను ఆయన చేతిలో పెట్టాడు.

ఫైల్ తెరిచిన రాఘవేంద్రరావు ముఖం తెల్లబడిపోయింది.

అందులో ఉన్న ఫొటోను చూస్తూ వెనక్కి అడుగు వేశాడు.

“ఇది… ఇది ఎలా సాధ్యం?”

“నువ్వు నమ్మినవాళ్లే నిన్ను మోసం చేశారు. ఇకనైనా కళ్లు తెరువు.”

అని ఆ వ్యక్తి వెళ్లిపోయాడు.

రాఘవేంద్రరావు ఫైల్‌ను గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.

ఆయన కళ్లలో భయం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

ఎందుకంటే ఆ ఫైల్‌లో ఉన్న నిజం బయటపడితే తన కూతురి జీవితం మాత్రమే కాదు, మరొక కుటుంబం కూడా తలకిందులవుతుంది.

ఆయన వెంటనే ఒక ఉత్తరం రాయడం మొదలుపెట్టాడు.

“నా జ్వాలాకు…”

అంతలో బయట ఏదో శబ్దం వచ్చింది.

ఆయన కిటికీలోంచి చూశాడు.

చీకట్లో ఒక మనిషి నిలబడి ఉన్నాడు.

అతని చేతిలో ఫోన్ ఉంది.

రాఘవేంద్రరావు వెంటనే ఉత్తరాన్ని మడిచి ఒక పాత పుస్తకంలో దాచాడు.

తర్వాత జ్వాలా గది దగ్గరకు వెళ్లాడు.

నిద్రపోతున్న కూతురిని చూస్తూ చాలాసేపు నిలబడ్డాడు.

“నన్ను క్షమించమ్మా… నీకు నిజం చెప్పలేకపోతున్నాను.”

ఆమె నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి వెనక్కి తిరిగాడు.

ఆ రాత్రి ఆయన ఇంటి నుంచి బయటకు వెళ్లిపోయాడు.

మళ్లీ తిరిగి రాలేదు.

—

ఐదేళ్ల తర్వాత…

హైదరాబాద్‌లోని జిల్లా కోర్టు.

జనంతో కోర్టు ప్రాంగణం కిక్కిరిసిపోయింది.

ఒకవైపు విలేకరులు, మరోవైపు న్యాయవాదులు, ఇంకోవైపు ఆసక్తిగా చూస్తున్న జనం.

వాళ్లందరి మధ్యలో తెల్లని చీరలో, చేతిలో ఫైల్ పట్టుకుని నిలబడింది జ్వాలా.

ఐదేళ్ల క్రితం తన తండ్రిని కోల్పోయిన అమ్మాయి ఇప్పుడు ఆయన మరణం వెనుక ఉన్న నిజాన్ని తెలుసుకోవడానికి వచ్చింది.

ఆమెకు ఎదురుగా ఉన్న వ్యక్తి దేవేంద్ర వర్మ.

నగరంలో పేరు, పలుకుబడి, అధికారం ఉన్న వ్యాపారవేత్త. రాఘవేంద్రరావు మరణానికి సంబంధించి అతని పేరు ఎన్నోసార్లు వినిపించినా, అతనిపై ఆరోపణలు నిరూపించబడలేదు.

దేవేంద్ర వర్మ జ్వాలాను చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“ఏమమ్మా జ్వాలా! ఐదేళ్లయినా నీకు పాత విషయాలు మర్చిపోవడం రాలేదా?”

జ్వాలా అతని కళ్లలోకి సూటిగా చూసింది.

“కొన్ని విషయాలు మర్చిపోవచ్చు సార్. కానీ మన కళ్లముందే మనిషి జీవితం నాశనమైతే, ఆ బాధను ఎలా మర్చిపోగలం?”

“నీ దగ్గర ఆధారాలు ఉన్నాయా?”

“అందుకే కోర్టుకు వచ్చాను.”

“నీ తండ్రి చనిపోయాడు. నువ్వు ఎంత వెతికినా ఆయన తిరిగి రాడు.”

ఆ మాటకు జ్వాలా కళ్లలో ఆవేదన మెరిసింది.

“నిజమే సార్! మా నాన్న తిరిగి రారు. కానీ ఆయనను దోషిగా నిలబెట్టిన అబద్ధం మాత్రం తిరిగి వెళ్లాలి.”

ఆమె మాటలు విన్న దేవేంద్ర ముఖం ఒక్క క్షణం మారింది.

అది గమనించిన జ్వాలా మనసులో ఒక అనుమానం మొదలైంది.

తన తండ్రి మరణం గురించి దేవేంద్రకు ఏదో తెలుసు.

కానీ ఆ నిజాన్ని బయటపెట్టడానికి తన దగ్గరున్న ఆధారాలు సరిపోతాయో లేదో ఆమెకు తెలియదు.

కేసు విచారణ ప్రారంభమైంది.

జ్వాలా తరఫు న్యాయవాది లేచి నిలబడ్డాడు.

“గౌరవనీయులైన న్యాయమూర్తిగారూ! ఐదేళ్ల క్రితం జరిగిన ఈ మరణం ప్రమాదవశాత్తూ జరిగిందని అందరూ నమ్మారు. కానీ మా దగ్గర ఉన్న కొత్త ఆధారాలు ఇది ప్రమాదం కాదనే అనుమానాన్ని బలపరుస్తున్నాయి.”

దేవేంద్ర తరఫు న్యాయవాది వెంటనే అభ్యంతరం తెలిపాడు.

“ఆధారాలు లేని ఆరోపణలతో గౌరవనీయమైన వ్యక్తి ప్రతిష్ఠను దెబ్బతీయడానికి అనుమతించలేం.”

కోర్టులో వాదనలు మొదలయ్యాయి.

జ్వాలా మాత్రం తన ఫైల్‌లో ఉన్న చివరి పేజీని చూస్తోంది.

ఆ పేజీలో తన తండ్రి సంతకం ఉంది.

దాని కింద రాసిన తేదీ మాత్రం ఆమెను కలవరపెడుతోంది.

ఎందుకంటే ఆ తేదీ ప్రకారం, తన తండ్రి మరణించిన తర్వాత కూడా ఆయన ఒక పత్రంపై సంతకం చేసినట్లు కనిపిస్తోంది!

అది ఎలా సాధ్యం?

ఆమె ఆలోచనల్లో ఉండగానే కోర్టు ప్రధాన ద్వారం దగ్గర కలకలం రేగింది.

ఒక వృద్ధుడు లోపలికి వస్తున్నాడు.

తెల్లని జుట్టు, అలసిపోయిన ముఖం, చేతిలో ఒక కర్ర.

అతను నెమ్మదిగా న్యాయమూర్తి ముందుకు వచ్చాడు.

“నాకు ఒక విషయం చెప్పాలి.”

న్యాయమూర్తి అతనివైపు చూశారు.

“మీరు ఎవరు?”

ఆ వృద్ధుడు జ్వాలావైపు తిరిగాడు.

ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.

“అమ్మా… నీ తండ్రి చనిపోయిన రాత్రి నేను అక్కడే ఉన్నాను.”

జ్వాలా ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడింది.

“ఏమన్నారు?”

“నీ తండ్రి మరణం గురించి నీకు చెప్పిన కథ అబద్ధం.”

ఆ మాట వినగానే కోర్టులో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.

దేవేంద్ర వర్మ ముఖంలో మొదటిసారి భయం కనిపించింది.

వృద్ధుడు తన జేబులోంచి ఒక చిన్న తాళం చెవిని తీసి జ్వాలా చేతిలో పెట్టాడు.

“నీ తండ్రి దాచిన నిజం ఈ తాళం వెనుక ఉంది. కానీ అమ్మా… అది తెరిచే ముందు ఒక విషయం తెలుసుకో.”

జ్వాలా ఆతృతగా అతనివైపు చూసింది.

“ఏమిటది?”

వృద్ధుడి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“నీ తండ్రిని చంపినవాడు ఎవరో తెలుసుకోవడానికి వెళ్తున్నావు కదా? కానీ ఆ నిజం తెలిస్తే… నువ్వు ఇన్నాళ్లూ అమ్మ అని పిలిచిన మనిషిని కూడా ప్రశ్నించాల్సి వస్తుంది.”

జ్వాలా చేతిలోని తాళం చెవి జారిపడబోయింది.

తన తండ్రి మరణానికి, తన తల్లి గతానికి సంబంధం ఏమిటి?

అసలు తనకు తెలియని ఏ రహస్యాన్ని రాఘవేంద్రరావు దాచాడు?

జ్వాలా సమాధానం తెలుసుకోవడానికి తలెత్తి చూసేసరికి ఆ వృద్ధుడు అక్కడ లేడు.

అతను వెళ్లిపోయాడు.

కానీ అతను వదిలిన తాళం చెవి మాత్రం జ్వాలా జీవితాన్ని మార్చబోతోంది.

ఆమెకు తెలియదు…

ఆ తాళం తెరవగానే తన ప్రపంచం మొత్తం మారిపోతుందని!

జ్వాలా అ నిజం  తెలుసుకోగలుగుతుందా 

లేదా అనేది ముందు ముందు తెలుస్తుంది అది ఎలానో మనం స్టోరీలో ముందుకు వెళ్తే మనకు తెలుస్తుంది…

— మొదటి ఎపిసోడ్ ముగింపు —

స్టోరీ ఎలా ఉందో దయచేసి కామెంట్స్ రూపంలో చెప్పండి అండ్ నేను ఇది మొత్తం మొదటిసారి కాంపిటీషన్స్ రాస్తున్నాను ఎలా ఉందో మీ కామెంట్స్ రూపంలో చెప్తే నేను సెట్ చేసుకుంటాను మీ కామెంట్స్ మాకు ఎంతో విలువైనవి. ప్లీజ్ ప్లీజ్ కామెంట్స్ ఇస్తారని మనస్పూర్ పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను 💝💝💖💖💖