ఒక కాంట్రాక్ట్ మ్యారేజ్ ❤‍🔥 – 2

ఆ రోజు మూడు గంటల సమయంలో అక్కడికి చేరుకుంది…

బస్‌లో నుంచి దిగగానే మా అచ్చాచ్చനെ చూసింది…

అయ్… మూత్తారే… నేను వచ్చేశానో…!

అప్పుడే చూసుకుంటూ కూర్చున్నారు…!

అతను నవ్వాడు.

ఆమె కూడా తిరిగి కొంచెం కుశలం అడిగింది…

అదొక అలవాటే.. ఎప్పుడూ.

నేరుగా హాస్టల్‌కి నడిచింది.

దూరం నుంచే వాచ్‌మ్యాన్ అన్న ప్రతీప్ అన్నను చూసింది…!

ఆహ్ నీలమోల్ ఇక్కడ లేవు కదా…!

లేదు అన్నా…! ఇంటికి వేరే ఒకసారి వెళ్లి… వెళ్లిన తర్వాత మళ్లీ రావాలనిపించలేదుగా…! 😁

ఆ అవును అవును…. అతను కూడా ఆమె చెప్పినదాన్ని సమర్థించాడు…

అయితే నేను అటు వెళ్తాను…! అని చెప్పి లోపలికి నడిచింది…

వెనుక నుంచి ఒక పిలుపు వినిపించింది…

మోల్ ఏమైనా తిన్నావా? ప్రేమతో అడిగిన ప్రశ్న… అది వినగానే… మనసు నిండిపోతుంది…

వద్దు అన్నా ఇంతసేపు కాలేదుగా ఇక టీ తాగుతాను…

అని చెప్పి నేను నడిచాను…

రూమ్‌లోకి వెళ్లింది…!

ఆహ్….! ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంది….! సొంత గదిలోకి వచ్చినప్పుడు…!

త్వరగా వెళ్లి స్నానం చేసి డ్రస్ మార్చుకుంది…

రేపటి నుంచి డ్యూటీకి వెళ్లాలి అని ఆలోచించగానే మూడ్ పోయింది…

తర్వాత పక్క రూమ్‌లో ఉన్న పిల్లలందరినీ చూసి అలా కూర్చుని… ఇంటికి ఫోన్ చేసింది…

తోడుగా ఉన్న వైధు డ్యూటీకి వెళ్లిపోయింది… వచ్చాక తెలుస్తుంది…!

అలా సమయం నాలుగున్నర… టీ తాగడానికి…

కిందకి వెళ్లాలి మెస్‌కి…

నేను పక్క రూమ్‌లో ఉన్న పిల్లలను పిలిచాను…

వాళ్లు న్యూరో డిపార్ట్‌మెంట్‌లో వర్క్ చేస్తున్నారు.

ఇది నిజంగానే స్టూడెంట్స్ హాస్టల్‌లా ఉంటుంది… పద్ధతిగా ఉంటుంది… లోపలికి వెళ్లడానికి, బయటికి రావడానికి అన్నింటికీ టైమ్ ఉంటుంది…

అలా వాళ్లతో కలిసి టీ తాగింది…

కొంతసేపటి తర్వాత

వైధు వచ్చింది…

—

నీల…… 😧😧😧😧😧

నువ్వు వచ్చావా మోలే…. 😩

ఓహ్ ఇంత ఎక్స్‌ప్రెషన్ పెట్టకు మోళే 😒 అది అంత మంచిది కాదు 😒హ్మ్!

😁పట్టుబడిపోయిందిగా…

బాగా…!

మరి ఇంకేమున్నాయి OTలో విశేషాలు…!

ఓహ్… ప్రత్యేకంగా ఏమీ లేదురా… 😪 ఈ కోసి చింపి కుట్టడమే కదా… అని చెప్పి ఆమె నీల తీసుకొచ్చిన సామాన్లన్నీ లాగి బయటకు వేయడం మొదలుపెట్టింది…

డీ…! అకస్మాత్తుగా ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు వైధు ఎగిరి వచ్చేసింది…

ఓహ్…! ఏంటిరా… మనిషిని చంపుతావా నువ్వు…! నీల నుదురు ముడుచుకుని చూసింది.

అది కాదు ఒక విషయం చెప్పాలి…! ఆమె కొంచెం తడబడింది.

చెప్పు అటు… నీల కోపంగా చెప్పింది.

మన హాస్పిటల్‌లో ఎవరో కొనేశారు…!

ఏహ్😦 ఎవరు…

అవో😪అది తెలియదు….

కానీ ఎవరో…

ఇంకా ఒక చుల్లన్ DR వచ్చాడు…

చూడటానికి మంచి లుక్ ఉంది అంట… అందరూ అంటున్నారు మోలే… మంచి స్పీడ్ ఆ సర్జరీ…

పేరు మాత్రం పాతదే…

Dr. నిరంజన్. న్యూరోసర్జరీ.

ఆమె పెద్ద విషయంలా చెప్పగానే

దానికి!

అన్న ఒక్క ప్రశ్నతో వైధు చల్లారిపోయింది..

ఓహ్ అయినా నీకు ఆ అద్వైత్ ఉన్నాడు కదా అందుకే తలలోకి ఏమీ ఎక్కదు కదా… 😪

మనం అలా కాదు పాపం సింగిల్స్ 😪

ఇలా చూసి ఆనందించగలుగుతాం కదా… ఎప్పుడైనా దొరికితే దొరకొచ్చేమో…

అని చెప్పి స్నానం చేయడానికి టవల్ తీసుకుని ఆమె వెళ్లిపోయింది…

అప్పుడే అద్వైత్ ఆమెకు ఫోన్ చేశాడు…

చేరుకున్నావా…!

లేదులే…! 8 గంటలు అవుతుంది…

నా మిఠాయి ఎవరికీ ఇవ్వకు… నువ్వు మాత్రమే తినాలి…!

ఉం… కుశుంబు కొంచెం ఎక్కువే కదా…

ఏయ్… పోరా దొంగ…!

…. అలా సాగాయి వారి మాటలు…!

అలా ఆ రోజు గడిచిపోయింది…

మరుసటి రోజు ఆమెకు మార్నింగ్ షిఫ్ట్‌ ఉండేది…

ఆమె రెడీ అయి హాస్పిటల్‌కి వెళ్లింది…

రెండు బస్‌లు మారి ఎక్కాలి…

అలా హాస్పిటల్‌కి చేరుకుంది…

డ్రెస్సింగ్ రూమ్‌లోకి వెళ్లి డ్రస్ చేంజ్ చేసి వచ్చింది…

ఈరోజు పోస్టింగ్ న్యూరో OT. హావూ… కేసు లేకపోవడంతో ఇంకెక్కడైనా పోస్టింగ్ ఉంటుంది.

చూడు ఇప్పుడు ప్లాస్టిక్ OT.

అక్కడ సంపత్ సర్‌కి 2 suturing ఉన్నాయి. Sedation అవ్వడంతోనే

అక్కడే ఉంది.

అప్పుడే న్యూరాలజీలో ఎమర్జెన్సీగా

ఒక burr hole evacuation of SDH వచ్చింది.

నీలకు అయితే తెలియదు.

అన్ని చోట్లా కేసులు ఉండడంతోనే

ఆమె ప్లాస్టిక్ OTలోనే ఉంది.

సమయం గడిచింది, పేషెంట్‌ని OTలో పడుకోబెట్టారు. స్టూడెంట్స్ ఉన్నారు.

తర్వాత ఒక ఇంటర్న్ కూడా.

అనస్థీషియా DR వచ్చాడు అప్పటికీ వీళ్లు మాత్రమే.

అనస్థీషియా ఇచ్చి DR వెళ్లిపోయాడు..

కానీ ఉన్నది వీళ్లు మాత్రమే…

నిరంజన్ అది గమనించాడు.

కొంతసేపటి తర్వాత పేషెంట్ అవుట్ అయ్యాడు…

ఇంటర్న్ చేస్తున్న పిల్లాడు మసిల్ రిలాక్సెంట్ ఇచ్చాడు.

కానీ అతనికి కోపం వస్తోంది…

బాధ్యత లేకుండానే వీళ్లు ఒక హాస్పిటల్ నడుపుతున్నారని ఆలోచించగానే అతనికి కోపం వచ్చింది…

కొంతసేపటి తర్వాత.

ఒక తెల్లగా, సుముఖంగా ఉన్న యువకుడు sterile గా వచ్చాడు.

ఒక అమ్మాయి అప్పుడే తలుపు తెరిచి లోపలికి వచ్చింది.

ఆమె అతనికి గౌన్ కట్టించి ఇచ్చిన తర్వాత అనస్థీషియా మెషీన్ దగ్గరికి నడవబోతుండగా నిరంజన్ పిలుపు వచ్చింది.

నీకు ఇక్కడే డ్యూటీనా.!

గంభీరమైన శబ్దం ఎక్కడికక్కడ తాకి తిరిగి వినిపించింది.

కాదు సర్…! నీలకు…

Where is she?

ప్లాస్టిక్ OTలో ఉంది.. అక్కడ సెడేషన్ అయిపోలేదు… So…

ఎక్కువ ఎక్స్‌ప్లైనేషన్స్ ఏమీ నాకు వినాల్సిన అవసరం లేదు, ఆమెను నన్ను వచ్చి కలవమని చెప్పాలి. ఓకే.

అని చెప్పి అతను పని కొనసాగించాడు.

ఆమె భయంతో తల ఊపింది..

ఆ భయంతో నిలబడి ఉన్న అమ్మాయిపైనే ఆ యువకుడి కళ్ళన్నీ ఉన్నాయి….!

—

కేసు పూర్తయ్యే సరికి 12 గంటలు అవుతుండగా అన్నీ పూర్తయ్యాయి, న్యూరో OT క్లీన్ చేసి అందరూ దాని నుంచి బయటకు వచ్చారు.

ఆ తర్వాత వైధు నీలను చూడటానికి ప్లాస్టిక్ OTకి వెళ్లింది…

ఏయ్… నిన్ను నిరంజన్ సర్ పిలుస్తున్నారు…

నన్నా….!

ఆహ్… నీ OTలో ఒక కేసు అయిపోయింది, ఏమైనా తెలుసా తంబురాట్టీకి… 😪

ఏహ్😦😦😦ఏయ్ ఎప్పుడు…

కొప్పే…

వెళ్లి సర్‌ని కలువు…

నీకు అక్కడి నుంచి దక్కేది దక్కుతుంది..

అని చెప్పి ఆమెను పంపడానికి వచ్చింది…

అప్పటికే సంపత్ సర్ వాళ్లను పట్టుకుని ఆమె విషయం చెప్పాడు… సార్‌ని చూసి నేరుగా ఇక్కడికి రావాలని చెప్పాడు…

పాపం… పులిమేడకి వెళ్తోంది 😪😪

****.

కొనసాగుతుంది….